jueves, 29 de octubre de 2026

ÉPICA EFÍMERA


Como un mínimo ramo

                                   que abraza nuestra consistencia

tu vestido

                   mi hombro

la acrobacia de tu sonrisa que prende

                                                        algo más

a mi corazón.


Las gotas del río

                            de una lluvia que cae

y se detiene en tus labios.


Un modesto vaivén

                                en las miradas

mientras conversamos

                                  y la abrumadora

insistencia del tiempo

                                  en la tierra asaltada de la noche.

Como un mínimo ramo

                                     un lamento.


Julio Salgado


No hay comentarios:

Publicar un comentario